„Szymon” zaczął także żywić obawę, że Niemcy uderzając od strony Leszna i Modlina odetną pułk od Puszczy Kampinoskiej, której utrzymanie uznawał za priorytet ze względu na zapowiadane alianckie zrzuty broni i amunicji oraz spodziewany desant polskiej brygady spadochronowej. Ponadto w jego ocenie istniała groźba, że uchodźcy przybywający z niszczonej przez Niemców stolicy wywrą negatywny wpływ na morale żołnierzy. Wszystkie te czynniki sprawiły, że już 7 sierpnia „Szymon” rozkazał wycofać oddziały w głąb Puszczy Kampinoskiej i zorganizować tam „warowny obóz”. Jednocześnie polecił kpt. „Dulce” zdemobilizować wszystkich nieuzbrojonych rezerwistów z terenów VIII Rejonu. W odpowiedzi dowódca batalionu zaproponował, aby pozostawić w szeregach tych żołnierzy, którzy wyrazili taką wolę, oddając im jednocześnie broń tych rezerwistów, którzy postanowili powrócić do swoich domów. „Szymon” zaakceptował tę propozycję.