mały|Grób Leona i Stanisława Łukaszewiczów na Starych Powązkach Stanisław Łukaszewicz (ur. 9 czerwca 1892 w Warszawie, zm. 24 października 1936 w Palestynie) – polski prawnik, dyplomata.
Życiorys Urodził się 9 czerwca 1892 w Warszawie. Z wykształcenia prawnik. Ukończył też Aleksandrowską Szkołę Wojskową w Moskwie. W okresie I wojny światowej, od 2 grudnia 1916 do 24 maja 1918, jako podporucznik rezerwy służył w armii rosyjskiej. Podjął pracę pomocnika adwokata przysięgłego, od 20 lipca 1918 do 1 marca 1919 zatrudniony jako pisarz hipoteczny w Hipotece w Warszawie, od 8 kwietnia do 20 października 1919 aplikant w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie. Następnie został urzędnikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Od 23 października 1919 do 28 lutego 1922 był pracownikiem kontraktowym, tytularnym sekretarzem konsularnym II klasy w Konsulacie Generalnym RP w Harbinie. Od 1 marca 1922 do 15 stycznia 1923 był prowizorycznym sekretarzem konsularnym II klasy w VIII stopniu służbowym w Konsulacie RP we Władywostoku. Od 15 stycznia 1923 do 1 grudnia 1926 pracował jako referendarz w Departamencie Konsularnym MSZ. Od 1 grudnia 1926 do 1 maja 1928 był wicekonsulem I klasy w Konsulacie RP w Strasburgu. Od 1 maja 1928 do 1 maja 1929 pracował w Konsulacie RP w Antwerpii.