Zakład Wychowawczy im. Grotowskiego w Lublińcu – zabytkowy budynek sierocińca istniejącego w latach 1848–1922 w Lublińcu, ufundowany przez hr. Franciszka Grotowskiego. Budynek został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego jako pałac.
Historia Na początku XIX wieku właścicielem posiadłości lublinieckiej był Franciszek Grotowski. Na dwa lata przed śmiercią, w 1812 roku, postanowił przeznaczyć swój majątek na wybudowanie w Lublińcu zakładu wychowawczego dla sierot bez różnicy na stan i wyznanie. Dopiero jednak w 1832 roku, w sześć lat po śmierci jego żony udało się sprzedać dobra lublinieckie, uzyskując fundusze pozwalające na spełnienie woli hrabiego Grotowskiego. W 1848 r. nastąpiło otwarcie dużego gmachu sierocińca, gdzie do dzisiaj nad głównym wejściem widnieje herb fundatora obiektu, o nazwie "Łodzia".