Stanisław Majorek (ur. 25 czerwca 1937 w Pleśnej k. Tarnowa, zm. 22 kwietnia 2026) – polski trener piłki ręcznej. W okresie 1970–1976 wspólnie z Januszem Czerwińskim, a w okresie 1976–1978 z Igorem Pazurem selekcjoner kadry narodowej piłkarzy ręcznych.
Życiorys Absolwent Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego w Krakowie. W czasie studiów zawodnik zespołu AZS Kraków. W latach 1967–1968 trener kadry juniorów, a w okresie 1970–1978 (wspólnie z Januszem Czerwińskim, a następnie z Igorem Pazurem) reprezentacji Polski w piłce ręcznej, z którą wywalczył brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w MontrealuW meczu o trzecie miejsce wygrywając z reprezentacją RFN 21:19., oraz IV (1974) i VI (1978) miejsca Mistrzostw Świata. W kolejnych latach objął stanowisko szkoleniowca reprezentacji Luksemburga (1979–1981). Z powodzeniem pracował również jako trener klubowy, w latach 1969–1971 prowadząc pierwszoligową Stal Mielec, w 1971 wygrywając z tym zespołem Puchar Polski. Wieloletni działacz Związku Piłki Ręcznej w Polsce. Przewodniczący Komisji Szkoleniowej (1980–1988), Wiceprzewodniczący Rady Trenerów (2006–2008) oraz Członek Rady Trenerów (2008–2012). Uhonorowany przez Kapitułę ZPRP Odznaką Diamentową z Wieńcem (2012).