O grobie nic pewnego powiedzieć nie można.
Mogiła nr 18 W tym kurhanie odkryto liczne pozostałości po licznych ogniskach „rytualnych” zawierających liczne węgle drzewne przemieszane z kośćmi zwierzęcymi. Nie zachował się szkielet, udało się jednak zaobserwować jamę grobową o regularnych kształtach zagłębioną na około 90 cm z regularnym dnie.
Mogiła nr 20 Dosyć mocno zniwelowana przez współczesną orkę aczkolwiek to w tym nasypie najlepiej zachował się pochówek szkieletowy dwóch osób. Jama grobowa zagłębiona była w próchnicę na głębokość 45 cm.
Mogiła nr 22 Przed eksploracją mogiła miała 40 centymetrów wysokości i zawierała grób, w którym zachowały się kości ludzkie.
Mogiła nr 23 Mogiła ta zawierała dwa groby bogate w ceramikę. Grób nr II był mocno zniszczony z powodu wykopywania pnia sosny, zalegał poniżej poziomu pierwotnej próchnicy.
Podsumowanie Grupa łubieńska rozpoczyna się na samym przełomie I i II okresu epoki brązu (według chronologii Monteliusa). Przypuszcza się, iż wyrosła na podłożu lokalnej grupy kultury iwieńskiej.