Ciężko ranny pod Brzechowem na początku listopada 1914 wysłany został na leczenie do szpitala związkowego w Meranie we włoskim Tyrolu, a po wyleczeniu przydzielony do batalionu uzupełniającego nr 1 w Radomsku, który opuścił 15 czerwca 1915 roku powracając do swojej jednostki. Ponownie został ranny w bitwie pod Jastkowem (31 lipca – 3 sierpnia 1915)IV Lista strat Legionów Polskich, Centralny Urząd Ewidencyjny Departamentu Wojskowego NKN, Piotrków 1 stycznia 1916, s. 18. 1 stycznia 1917 mianowany na podporucznikaLista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 23, choć tego stopnia używano wobec niego już znacznie wcześniej. W 1917 po kryzysie przysięgowym, pozostał w Polskim Korpusie Posiłkowym. W listopadzie 1918 brał udział w rozbrajaniu Niemców w Radomsku i Częstochowie, a następnie z uformowanym oddziałem udał się do Przemyśla walcząc w jego obronie. 23 listopada 1918 awansowany został na porucznika, a 1 maja 1920 awansowany jako doktor na kapitana pełniąc służbę w Sądzie Wojskowym Okręgu Generalnego „Łódź”, a jego oddziałem macierzystym był wówczas Oddział VI Sztabu Ministerstwa Spraw WojskowychSpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s.