Od lat 90. XX wieku do niego należał też największy pasaż handlowy i ostatnio pracował nad powiększeniem Centrum o mieszkania i sklepy. Mimo podeszłego wieku codziennie jbył w biurze, urządzonym stylowymi meblami angielskimi. Praca była jego hobby. Wydaje się, że właśnie w taki sposób zachowywał swą młodość. A czas wolny zarezerwowany był dla żony i kilkuletnich bliźniaków. Dopiero w późnym okresie swojego życia Josef Buchmann znalazł szczęście rodzinne, którego wojna go pozbawiła w latach dzieciństwa i młodości. Potentat nieruchomości, często uważany za jednego z najbogatszych obywateli Frankfurtu, był raczej cichy i powściągliwy, unikający rozgłosu. Przy podejmowaniu ważnych decyzji radził się żony i bliskich współpracowników, pracujących dla niego już od dziesiątków lat. Zaufanie było dla niego ważne. Był hojny, ale chciał też dokładnie wiedzieć jaki skutek odniosło jego wsparcie.