Tęczówka ciemnobrązowa, dziób brązowy, nogi szaro-oliwkowe. Samica podobna do samca, ale linia zaoczodołowa koloru blado-ochrowego. Osobniki młodociane przypominają samicę, ale czoło jest koloru ochrowo-brązowego, pióra na skrzydle ochrowe. Podgatunek brunnea różni się od nominatywnego brązowo-oliwkowymi górnymi częściami ciała, natomiast lotki i ogon są bardziej rdzawo-brązowe.
Ekologia Siedlisko i pokarm Modrogłówka jest najprawdopodobniej gatunkiem osiadłym, zamieszkującym górskie lasy, w szczególności lasy omszałe. Występuje na wysokości 1460–3680 m n.p.m., głównie na 2000–2900 m n.p.m.
W skład pożywienia modrogłówki wchodzą głównie owady, w tym chrząszcze (Coleoptera), od czasu do czasu uzupełnia pokarm o miękkie owoce. Pokarm zdobywa na opadłych polanach lub na gałęziach drzew. Skrada się w górę pnia i na gałęzie w sposób podobny do kowalików (Sitta). Wisząc na gałęziach, używając ogona jako podpory, sonduje językiem porastający je mech. Łączy się w stada z innymi żerującymi ptakami.