McCrae walczył w II bitwie pod Ypres we flamandzkim regionie Belgii, gdzie armia niemiecka wyprowadziła pierwszy w historii atak z użyciem broni chemicznej. 22 kwietnia 1915 roku zaatakowali oni francuskie pozycje na północ od Kanadyjczyków gazem chlorowym, lecz nie byli w stanie przełamać kanadyjskiej linii obrony, która utrzymała się przez ponad dwa tygodnie. W liście zaadresowanym dla swojej matki, McCrae opisał bitwę jako „koszmar”, Alexis Helmer, bliski przyjaciel, został zabity podczas bitwy 2 maja. W trakcie pochówku, któremu osobiście przewodniczył, McCrae zauważył, jak szybko rosną maki przy grobach tych, którzy polegli w bitwie pod Ypres. Następnego dnia napisał on wiersz, siedząc z tyłu ambulansu w punkcie opatrunkowym ADS () pod Ypres. Miejsce to znane jest dzisiaj jako John McCrae Memorial Site.
Publikacja mały|Kopia wiersza z autografem z książki In Flanders Fields and Other Poems. W przeciwieństwie do drukowanej kopii w tej samej książce, McCrae w wersji odręcznej kończy pierwszy wers słowem „grow” Cyril Allinson był starszym sierżantem w jednostce McCrae’a. Dostarczając pocztę brygady, obserwował McCrae’a podczas pracy nad poematem, zauważając, że oczy McCrae’a regularnie wracały do grobu Helmera w trakcie pisania.