Mieczysław Grużewski herbu Lubicz (ur. 30 stycznia 1889 we Lwowie, zm. 6 stycznia 1953) – major dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, doktor praw.
Życiorys Urodził się 30 stycznia 1889. we Lwowie, w rodzinie Eugeniusza (ur. 1845), urzędnika Galicyjskiej Kasy Oszczędności we Lwowie i Marii Jadwigi z Gostyńskich. Był młodszym bratem Bolesława (ur. 1883), doktora praw, historyka prawa, podporucznika piechoty rezerwy cesarskiej i królewskiej Armii i Wojska Polskiego i Władysława (ur. 1885). W 1907 ukończył naukę w c. k. IV Gimnazjum we Lwowie i zdał egzamin maturalny z odznaczeniem. Był członkiem zwyczajnym Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół-Macierz” we Lwowie i druhem jego oddziału konnego.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Ułanów Nr 1. Na stopień porucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 23 marca 1915, a na stopień nadporucznika rezerwy ze starszeństwem z 1 lutego 1917 w korpusie oficerów kawalerii.