Sezonowa sukcesja planktonu – zmiany składu gatunkowego i biomasy planktonu związane ze zmianami warunków środowiskowych panujących w ekosystemach wodnych w ciągu roku (sezonu), mające charakter sukcesji ekologicznej.
Pelagial jeziorny jako miejsce sukcesji ekologicznej thumb|W pelagialu jezior, pomimo ich pozornej homogenności i niezmienności, dochodzi w ciągu roku do znaczących zmian zespołów fito- i zooplanktonu. Jezioro Mikołajskie było jednym z jezior, na podstawie badań którego sformułowano ogólnie przyjęty model sezonowej sukcesji planktonu. Pelagial jezior strefy klimatu umiarkowanego cechuje powtarzalna, sezonowa zmienność warunków środowiskowych. Corocznie w jeziorach według przewidywalnego schematu, zgodnego z lokalnymi warunkami klimatycznymi, następują zmiany stratyfikacji termicznej, gradientów ważnych dla organizmów czynników abiotycznych (np. koncentracji tlenu, natężenia światła, temperatury). Ze względu na szczególne cechy środowiska wodnego (m.in. dużą pojemność cieplną), zmiany te mają charakter stopniowy, łagodniejszy i bardziej powtarzalny niż w ekosystemach lądowych (np. latem na trawiastym stoku dobowe różnice temperatur mogą przekraczać 30 °C, podczas gdy w epilimnionie jeziora rzadko przekraczają 2 °C).