Okazało się, że zwiększenie wymiarów ciała zooplanktonowych roślinożerców w bezrybnych zbiornikach wodnych może wynikać nie tylko z konkurencji o pokarm, ale także z presji drapieżników bezkręgowych (np. larw wodzienia Chaoborus), selektywnie żerujących na osobnikach zooplanktonowych roślinożerców o małych wymiarach ciałaWiększość zooplanktonowych drapieżników jest limitowana przez wielkość otworu gębowego, dlatego poluje na małe osobniki zooplanktonu. Szybkie tempo wzrostu i osiąganie dużych wymiarów ciała jest jedną z form obrony zooplanktonowych roślinożerców przed tymi drapieżnikami.. Istnieją ponadto wyjątki od przewidywań hipotezy. Na przykład, pomimo tego, że SEH dobrze opisuje zależność wielkości ciała i efektywności dla wioślarek planktonowych, to jednak nie sprawdza się w przypadku wrotków, u których to gatunki o małych wymiarach ciała są bardziej wydajne (mają niższe progowe koncentracje pokarmu) niż gatunki o większych wymiarach ciała. W pewnych warunkach ponadto, gdy w środowisku są obecne kolonijne formy fitoplanktonu (takie jak nitkowate cyjanobakterie), mogą one powodować zatykanie aparatów filtracyjnych zooplanktonowych spasaczy, a wioślarki o większych wymiarach ciała są bardziej narażone na tę interferencję.