Edmund Żarczyński (ur. 10 maja 1907 w Sarnach, zm. w 1981 w Permie) – pułkownik Wojska Polskiego.
Życiorys Młodość Urodził się w rodzinie robotnika. Był synem Polaka Bronisława Żarczyńskiego ur. w 1880 r. i Anny z Grossów ur. w 1885 r. Ojciec pracował jako stolarz na kolei. W 1912 roku rodzina przeprowadziła się do Białej Cerkwi, gdzie tego samego roku Edmund zaczął uczęszczać do szkoły. Od 1920 roku mieszkali w Fastowie, gdzie Edmund uczył się w kolejowej szkole powszechnej, którą ukończył w 1925 r. Następnie pracował na kolei w Fastowie do 1927 r. jako konduktor, a do 28 października 1929 jako ustawiacz pociągów. W 1926 r. zmarł ojciec, a w roku 1948 matka Edmunda.
Wyszkolenie wojskowe Listopad 1930 – czerwiec 1932 r. Inżynieryjny Wydział przy Ogólnej Szkole Wojskowej w Kijowie; Styczeń 1933 – maj 1933 r. Kurs Doszkalający Dowódców w Sewastopolu.
Represje stalinowskie W kwietniu 1938 roku Edmund Żarczyński stał się ofiarą czystek stalinowskich. Został oskarżony o szpiegostwo dla wywiadu polskiego. Po aresztowaniu przez NKWD trafił do więzienia w Kijowie. Po torturach zostały mu złamania, blizny i uszkodzony słuch. Został zwolniony w marcu 1940 r. po dwurocznym pobycie w więzieniu.