Skutki Od samego początku zmiany budziły opór konserwatywnej części administracji cesarskiej. Wielu Chińczyków wierzyło, że problemy z cudzoziemcami są przejściowe i w końcu wrócą oni do swych krajów. Uczeni-urzędnicy, wierni tradycji konfucjańskiej, uważali, że naśladowanie wzorców zachodnich to porażka dla Chin. Nowe idee uznawali za niebezpieczne lub zbędne – np. według jednego z uczonych „nikt w dziejach nie użył matematyki do naprawy państwa” – a więc nauczanie jej jest zbędne.
Niebotyczna i wszechobecna korupcja uniemożliwiała wiele inwestycji i wykorzystanie już poczynionych. Przykład szedł z samej góry – jednym z najsłynniejszych przykładów była budowa Nowego Pałacu Letniego przez cesarzową Cixi za pieniądze z funduszu na rozbudowę i modernizację marynarki wojennej. W 1894 najnowocześniejsza chińska flota Beiyang w bitwie u ujścia Jalu strzelała pociskami wypełnionymi miałem węglowym, bo pieniądze na wybuchowe granaty zostały rozkradzione. Sam Li Hongzhang, światły i dążący do modernizacji kraju, nie przepuszczał żadnej okazji by się wzbogacić i zgromadził gigantyczny majątek. Nie cofał się też przed niszczeniem konkurencyjnych przedsiębiorstw państwowo-publicznych, jeśli uznał, że zagrażają jego interesom. Tak stało się w przypadku formozańskiego przedsiębiorstwa żeglugowego, założonego przez dawnego protegowanego Li – Liu Mingchuana.