Michaił Moisiejewicz Majorow, właśc. Mejer Moisiejewicz Biberman (ros. Михаил Моисеевич Майоров (Меер Моисеевич Биберман), ur. 22 stycznia 1890 we wsi Skarodnaje w guberni mińskiej, zm. 20 stycznia 1938) – radziecki polityk i działacz partyjny.
Życiorys Urodzony w żydowskiej rodzinie rzemieślniczej, po ukończeniu szkoły podstawowej pracował jako krawiec, 1906 wstąpił do SDPRR, kilkakrotnie aresztowany. W 1912 skazany na zesłanie do Ust'-Sysolska (obecnie Syktywkar), 1914 zwolniony, w 1917 członek Kijowskiego Komitetu SDPRR(b) i Komitetu Wykonawczego Rady Kijowskiej. Od marca 1918 członek Kolegium Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych Ukraińskiej SRR, 1918 przewodniczący Wszechukraińskiego Komitetu Rewolucyjnego, w lipcu 1918 przewodniczący Wszechukraińskiego Tymczasowego Komitetu Robotniczej Partii Komunistycznej, od 12 lipca do 9 września 1918 zastępca członka KC KP(b)U. Od 13 lipca do października 1918 i ponownie od października 1918 do lutego 1919 sekretarz Kijowskiego Podziemnego Biura Obwodowego KP(b)U, od 9 września do 17 października 1918 członek KC KP(b)U, 1919–1920 pracownik polityczny i gospodarczy Armii Czerwonej, od 6 marca 1919 do 17 marca 1920 zastępca członka KC KP(b)U.