Stanisław Jakubisiak (ur. 14 listopada 1890 w Warszawie, zm. 26 lipca 1946 w Poznaniu) – polski zoolog.
Życiorys Urodził się w rodzinie urzędnika Antoniego Jakubisiaka i jego żony Julii z Dybkowskich. Podczas nauki w gimnazjum zaangażował się w działalność ruchów patriotycznych, a także w strajk szkolny w 1905. Aby uniknąć represji opuścił Warszawę i wyjechał do Pawłogrodu, gdzie kontynuował edukację i w 1910 złożył egzamin dojrzałości. Również tam uczestniczył w spotkaniach organizacji polskich studentów, a po wykryciu ich działalności uniknął aresztowania przedostając się do Paryża, gdzie rozpoczął studiowanie nauk przyrodniczych na Sorbonie. Dzięki wybitnym osiągnięciom na uczelni otrzymał stypendium i stanowisko młodszego asystenta w Katedrze Zoologii, odbył wówczas podróż naukową nad Morze Śródziemne i do Afryki Zachodniej, odwiedził wówczas kilka morskich stacji zoologicznych. Naukę przerwał mu wybuch I wojny światowej, w 1915 ochotniczo wstąpił do armii francuskiej, został ciężko ranny w bitwie pod Verdun. Po zakończeniu rekonwalescencji w 1917 powierzono mu dowództwo nad obozem jeńców niemieckich, wśród których było wielu Polaków z zaboru pruskiego. Po zakończeniu wojny powrócił na Sorbonę i rozpoczął badania naukowe nad grupą skorupiaków widłonogich Harpacticidae, które były wówczas jeszcze mało poznane.