Iwan Pietrowicz Pawłunowski (ros. Иван Петро́вич Павлуно́вский, ur. we wsi Rżawa w guberni kurskiej, zm. 30 października 1937) – rosyjski rewolucjonista, radziecki polityk i działacz partyjny.

Życiorys Od 1905 członek SDPRR, bolszewik, w 1907 aresztowany, skazany na zesłanie do guberni wołogodzkiej. W latach 1914–1918 służył w armii, ukończył szkołę chorążych. Uczestnik I wojny światowej, w marcu 1917 przewodniczący Rady Peterhofskiej, członek Prezydium Rady Carskiego Sioła, od listopada 1917 członek Piotrogrodzkiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego, uczestnik przewrotu bolszewickiego, w latach 1917–1918 dowódca oddziału na Ukrainie i Białorusi, brał udział w karnych ekspedycjach. Od 1918 funkcjonariusz Czeki, od sierpnia 1918 szef Wydziału Specjalnego Czeki 5 Armii Frontu Wschodniego, od stycznia do marca 1919 przewodniczący ufijskiej gubernialnej Czeki, od kwietnia do sierpnia 1919 zastępca szefa Wydziału Specjalnego Czeki przy Radzie Komisarzy Ludowych RFSRR. Od sierpnia 1919 do stycznia 1920 I zastępca szefa Wydziału Specjalnego Czeki przy Radzie Komisarzy Ludowych RFSRR, od stycznia 1920 do 6 lutego 1926 pełnomocny przedstawiciel Czeki/GPU NKWD RFSRR/OGPU ZSRR na Syberii, od 1920 członek Syberyjskiego Biura KC RKP(b), od 1922 pełnomocnik Ludowego Komisariatu Komunikacji Drogowej RFSRR na Syberii.