Mając dowolne zmiennych można przedstawić je w postaci literałów:
W niektórych zastosowaniach często przedstawia się funkcję (lub jej elementy) wyłącznie za pomocą wektorów wskaźników literałów:
np.
W przypadku drugiej konwersji przypisanie poszczególnym bitom zmiennych jest czysto umowne.
Termy Termem (wyrazem) iloczynowym/sumowym nazywamy iloczyn (np. )/sumę (np. ) w którym żadna ze zmiennych nie występuje więcej niż raz. Np. jeśli funkcja ma trzy argumenty i to termem jest itp.
Iloczyn nazywany jest pełnym, gdy zawiera wszystkie literały; analogicznie definiuje się sumę pełną. Miniterm jest innym określeniem dla iloczynu pełnego, maxterm dla sumy pełnej.
Jeśli miniterm (analogicznie maxterm) zostanie przedstawiony za pomocą wektora wskaźników literałów, to wartość dwójkowa tego wektora nazywana jest indeksem dwójkowym iloczynu (sumy), natomiast wartość dziesiętna indeksem dziesiętnym iloczynu (sumy); czasem pomija się przymiotniki „dwójkowy” i „dziesiętny”, mówiąc po prostu „indeks iloczynu (sumy)”.
Formy zapisu funkcji W przykładach zakładamy, że funkcja ma trzy argumenty: i