thumb|240px|Sanatorium Mewa I - pawilon A thumb|240px|Wejście do Zakładu Przyrodoleczniczego nr 1 i sanatorium Mewa V thumb|240px|Sanatorium Perła Bałtyku Uzdrowisko Kołobrzeg – nazwa odnosząca się do Kołobrzegu jako obszaru, któremu został nadany status uzdrowiska, zgodnie z ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych, jak również nazwa spółki akcyjnej powstałej z przekształcenia powołanego w 1953 przedsiębiorstwa państwowego.
Historia Jako rok powstania Uzdrowiska Kołobrzeg przyjmuje się 1802, kiedy do miasta przybył Jan Henryk Held, pruski oficer i radca celny z Poznania, skazany na półtoraroczny pobyt w Twierdzy Kołobrzeg. Efektem jego pobytu była książka o kąpielisku morskim w Kołobrzegu. W 1803 przy ujściu Parsęty powstał pierwszy zakład kąpieli morskich, funkcjonujący od czerwca do września. Powstało oddzielne kąpielisko dla kobiet, mężczyzn oraz rodzin z dziećmi.
Solankę, znaną w tym miejscu już w VII wieku, zastosowano do kąpieli leczniczych po raz pierwszy w latach 30. XIX wieku. Twórcą łazienek solankowych był Gottlieb Keutel.
Od 1882 zaczęto stosować do zabiegów leczniczych w uzdrowisku miejscową borowinę.