Lew Siemionowicz Sosnowski (ros. Лев Семёнович Сосновский, ur. 1886 w Orenburgu, zm. 3 lipca 1937 w Moskwie) – rosyjski socjaldemokrata (bolszewik) i komunista, dziennikarz, działacz SDPRR i RKP(b)/WKP(b), członek lewicowej opozycji w RKP(b)/WKP(b).
Życiorys Od 1904 działał w SDPRR, bolszewik, 1909 aresztowany, 1909–1910 odbywał służbę wojskową, następnie zdemobilizowany, 1913 aresztowany i zwolniony, 1913 ponownie aresztowany i skazany na zesłanie do Czelabińska, 1916 zwolniony. Od kwietnia 1917 członek Uralskiego Komitetu Obwodowego SDPRR(b), od sierpnia 1917 przewodniczący Uralskiej Rady Obwodowej, w październiku-listopadzie 1917 przewodniczący Rady Miejskiej Jekaterynburga, 1918–1924 członek Prezydium WCIK. Od 1918 redaktor gazety "Biednota", od września 1918 do kwietnia 1919 kierownik Rosyjskiej Agendy Telegraficznej przy WCIK, od 27 sierpnia 1919 przewodniczący Gubernialnego Komitetu Rewolucyjnego w Jekaterynburgu, od listopada 1919 do stycznia 1920 przewodniczący charkowskiego gubernialnego komitetu RKP(b), 1920–1921 redaktor gazety "Gudok". Od października 1921 do maja 1922 kierownik Wydziału Agitacyjno-Propagandowego KC RKP(b), od 25 kwietnia 1923 do 23 maja 1924 członek Centralnej Komisji Kontrolnej RKP(b), 1924–1927 pracował w redakcji gazety "Prawda".