Carl Daniel Friedrich Bach (ur. 1 maja 1756 w Poczdamie, zm. 8 kwietnia 1829 we Wrocławiu) – niemiecki malarz barokowy, rysownik i rytownik.

Życie i twórczość Pochodził z żydowskiej rodziny kupieckiejPrawdziwe jego nazwisko brzmiało Bacher, które zmienił po zmianie wyznania na katolickie. za:Akademie der Künste. Nauki pobierał u mało znanego malarza i rytownika Andreasa Ludwiga Krügera w Poczdamie oraz za sprawą Karla Guicharda, w Berlinie, w tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych. Jego talent i zdolności artystyczne zostały zauważone przez Józefa Ossolińskiego, który w 1780 roku sprowadził go do Warszawy i został jego pierwszym mecenasem. W 1784 roku wraz z Janem Potockim podróżował po Europie, m.in. skupował obrazy w Düsseldorfie, gdzie 15 grudnia 1785 roku został członkiem lokalnej Akademii Sztuki. Następnie odwiedził Paryż a następnie wyjechał do Włoch. Tam, w latach 1786-1792, na koszt Potockiego studiował, początkowo w Rzymie a później w Portici. 9 grudnia 1788 roku został wybrany na członka Akademii Florenckiej. Przebywał w Wenecji, Wiedniu i w Berlinie, gdzie wystawiał swoje prace - głównie kopie dzieł mistrzów włoskich. thumb|left|200px|Autoportret z rodziną W 1791 roku został mianowany profesorem i pierwszym dyrektorem Szkoły Sztuki we Wrocławiu (późniejszej Akademii Sztuk Pięknych).