Producentem muzycznym płyty był Krzysztof Jarkowski, który przez miesiąc dogrywał kolejne ślady na gitarze i syntezatorze, czuwając jednocześnie nad brzmieniem całości. W efekcie powstało osiem kompozycji, godzących między innymi przebojową lekkość grupy Dire Straits (np. The Foolish Dancer) z echami brytyjskiego rocka progresywnego spod znaku zespołów, takich jak Camel czy Genesis (dłuższe formy, takie jak Fading Memories i The Game, czy hard-rockowe I Ran Out of Love). W utworze Drifting Away solówkę na saksofonie zagrał gościnnie Leszek Kotlicki, muzyk poznańskiej Orkiestry Rozrywkowej PRiTV pod dyr. Zbigniewa Górnego.
Dużym wyczynem zwłaszcza w polskich warunkach studyjnych było nagranie solowej partii gitary w środkowej części The Game w której puszczone od tyłu dźwięki, splatają się z tymi zagranymi we właściwym kierunku. Ponieważ bardzo rzadko się zdarza, aby muzyk nagrał w ten sposób kilkadziesiąt taktów, nakładając jednocześnie kilka ścieżek partii gitarowych.