Max van der Stoel (ur. 3 sierpnia 1924 w Voorschoten, zm. 23 kwietnia 2011 w Hadze) – holenderski polityk i dyplomata, parlamentarzysta, w latach 1965–1966 sekretarz stanu, w latach 1973–1977 i 1981–1982 minister spraw zagranicznych, pierwszy wysoki komisarz OBWE ds. mniejszości narodowych (1993–2001).
Życiorys Ukończył szkołę średnią w Lejdzie, do 1953 studiował prawo na Uniwersytet w Lejdzie. W latach 1953–1958 pracował w Wiardi Beckman Stichting – think tanku Partii Pracy. Od 1958 do 1965 był sekretarzem swojego ugrupowania do spraw międzynarodowych. W latach 1960–1963 zasiadał w Eerste Kamer. W latach 1963–1965 i 1967–1973, w 1977 oraz od 1978 do 1981 wykonywał mandat posła do Tweede Kamer.
Od lipca 1965 do listopada 1966 pełnił funkcję sekretarza stanu w resorcie spraw zagranicznych. W latach 1971–1973 był posłem do Parlamentu Europejskiego. Dwukrotnie wchodził w skład Zgromadzenia Parlamentarnego NATO – w latach 1968–1973 i 1978–1981. Zasiadał w Zgromadzeniu Doradczym Rady Europy i Zgromadzeniu Unii Zachodnioeuropejskiej (1967–1972). W latach 1968–1970 był sprawozdawcą Zgromadzenia Doradczego RE ds. Grecji, ujawniając w swoim raporcie stosowanie tortur przez reżim wojskowy czarnych pułkowników.