Podczas powstania w Kronsztadzie był w oddziale specjalnego przeznaczenia miejskiej organizacji partyjnej tłumiącej bunt, później został dyrektorem fabryki w Moskwie (do 1 sierpnia 1923).
Od sierpnia 1923 pracował jako inżynier działu technicznego w Centralnym Zarządzie Państwowych Fabryk Samochodów Najwyższej Rady Gospodarki Narodowej, później był inżynierem w truście lotniczym, od stycznia 1925 pracował w fabryce w Leningradzie. W 1927 był delegowany służbowo do USA. Później pracował w Głównym Zarządzie Wywiadowczym Sztabu Generalnego Armii Czerwonej. W latach 1935–1938 i 1939-1946 kierował nielegalną rezydenturą wywiadu w USA. Z pomocą zwerbowanych przez siebie szpiegów zdobył i przekazał do ZSRR cenne dokumenty dotyczące amerykańskiego projektu atomowego (ponad 10 000 stron tajnych dokumentów), a także próbki uranu, plutonu i berylu przeznaczone do wojskowego wykorzystania, plany różnych urządzeń z centrum atomowego w Los Alamos w USA. Po wszczęciu przeciwko niemu śledztwa FBI, przez jakiś czas pozostawał w ukryciu, po czym opuścił nielegalnie Stany Zjednoczone.
Po powrocie do ZSRR (1946) pracował w centrali Głównego Zarządu Wywiadowczego. W 1948 roku, przeszedł na emeryturę, pracował jako korespondent polityczny TASS.