W 1982 dołączył do organizacji pokojowej The International Center for Peace in the Middle East, a w latach 1982–1985 reprezentował premiera Menachema Begina w rozmowach z OWP i innymi palestyńskimi ugrupowaniami w sprawie uwolnienia izraelskich jeńców wojennych w zamian za uwolnienie palestyńskich więźniów. W wyborach parlamentarnych w 1984 bezskutecznie usiłował dostać się do Knesetu z własnej listy wyborczej. W 1986 był założycielem i pierwszym dyrektorem osady młodzieżowej Niccana. W kolejnych latach powrócił do Partii Pracy i z jej listy ponownie znalazł się w parlamencie po wyborach w 1988. W dwunastym Knesecie zasiadał w komisjach Spraw Zagranicznych i Obrony oraz Edukacji i Kultury. W 1988 otrzymał Nagrodę Izraela za specjalne zasługi dla społeczeństwa i Państwa Izrael
W 1993 był jednym z kandydatów na urząd prezydenta, ostatecznie jednak Partia Pracy nominowała na to stanowisko Ezera Weizmana. Eli’aw zmarł 30 maja 2010 w Tel Awiwie. Został pochowany na cmentarzu Trumpeldor.