thumb|Szneur Zalman z Ladów Szneur (Szneurson; Sznejerson; Szneerson; Szneersohn) Zalman (Załmen) ben Baruch z Ladów [znany również jako Raw Zalman Lader (jid. Row Załmen Lader), Raw Zalman z Łoźnej (jid. Row Załmen Łozner), Baal ha-Tanja lub Alter Rebe] (hebr. שניאור זלמן מליאדי), (ur. 1745 w Łoźnej, zm. 24 Tevet 5573 wg kalendarza hebrajskiego = 27 grudnia 1812 w Penie w guberni kurskiej) – cadyk, założyciel i przywódca formacji chasydzkiej na Białorusi, zwanej chabad (chabadyzm) lub lubawicz (od nazwy miasteczka Lubawicz), wyróżniało go intelektualne podejście do religii.
Życiorys Szneur Zalman z Ladów urodził się w 1745 roku w mieście Łoźna w województwie witebskim Rzeczypospolitej (obecnie wschodnia Białoruś). Gdy miał 15 lat zmarł jego ojciec. Około 5 lat później Szneur dołączył do chasydów. Wstąpił do Bet ha-midraszu, gdzie uczył go Dow Ber z Międzyrzecza, z którym przez wiele lat studiował Kabałę oraz Talmud. Uważał go za swojego mistrza. W 1770 roku Dow Ber zlecił Zalmanowi napisanie nowej, chasydzkiej wersji Szulchan Aruch. Uczeń poświęcił temu dziełu wiele lat pracy, jednak zachowała się jego niewielka część, która została wydana po śmierci autora w 1814 roku pod tytułem Szulchan Aruch ha-Raw (hebr. Nakryty Stół [według] Rawa).