Smukłonosek (Leptonycteris) – rodzaj ssaków z podrodziny jęzorników (Glossophaginae) w obrębie rodziny liścionosowatych (Phyllostomidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowej Ameryce Północnej i północnej Ameryce Południowej.
Morfologia Długość ciała 74–90 mm, ogon niewidoczny, długość ucha 16–21 mm, długość tylnej stopy 13–19 mm, długość przedramienia 51–59 mm; masa ciała 15–30 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1860 roku szwajcarski entomolog i mineralog Henri de Saussure w artykule zatytułowanym Uwaga na temat niektórych ssaków Meksyku, opublikowanym na łamach „Revue Magazin de Zoologie”. Jednak nazwa Ischnoglossa, którą ukuł de Saussure, okazała się młodszym homonimem rodzaju chrząszczy opisanym w 1856 roku, w związku z tym w 1891 roku brytyjski przyrodnik, geolog i paleontolog Richard Lydekker nadał rodzajowi nietoperzy nową nazwę – Leptonycteris. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) smukłonosek duży (L. nivalis).
Etymologia Ischnoglossa: ισχνος iskhnos ‘cienki’; γλωσσα glōssa ‘język’. Leptonycteris: gr.