Kompetencja psychologiczna, kompetencja faktyczna – w etyce, zwłaszcza zaś bioetyce, zdolność do podejmowania decyzji z psychologicznego punktu widzenia.

Kompetencja wchodzi w skład warunków świadomej zgody, polegającej na udzieleniu dobrowolnie zgody przez kompetentą do tego osobę po ujawnieniu jej koniecznych do tego informacji i zrozumieniu przezeń tych informacji. Oprócz kompetencji psychologicznej pozostaje jeszcze kompetencja prawna, związana ze spełnieniem przesłanek zamieszczonych w przepisach prawa.

Kompetencja psychologiczna wykazuje wyraźny związek z autonomią. Cechy przypisywane jednostce autonomiczne oraz jednostce kompetentnej pod względem psychologicznym w dużym stopniu pokrywają się ze sobą.

W bioetyce z pryncypialistycznego punktu widzenia kompetencja psychologiczna to zdolność pacjenta do: zrozumienia przekazywanych mu informacji oceny tychże zgodnie z aprobowanymi przez siebie wartościami, a więc w świetle posiadanej uprzednio pewnej wiedzy etycznej określenia i realizacji pewnego celu swobodnego wyrażania swojej woli