Sownik nowokaledoński (Aegotheles savesi) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny sowników (Aegothelidae). Występuje endemicznie na Nowej Kaledonii. Bardzo słabo poznany; widziany ostatni raz w 1998, krytycznie zagrożony wyginięciem.
Taksonomia Gatunek opisany po raz pierwszy przez przyrodnika Edgara L. Layarda oraz jego syna, Edgara Leopolda Calthropa Layarda. Holotyp, samiec, pochodził z Tongué, leżącego nieopodal stolicy Nowej Kaledonii (Numei). Sownik nowokaledoński został odkryty w nocy 11 kwietnia 1880, kiedy do sypialni jednego z mieszkańców wpadł ptak nieznanego gatunku. Ten zaniósł go do przyjaciela Layarda, M. Savésa, który przekazał go badaczowi. Według Savésa żaden z tubylców nie widział wcześniej takiego ptaka. Opis ukazał się w 1881 na łamach czasopisma „Ibis”; dołączona do niego była tablica barwna, ilustrująca ptaka w skali 1:2. Holotyp w 1987 znajdował się w zbiorach National Museums Liverpool, gdzie ma oznaczenie LIV T16101; muzeum odkupiło go od Henry’ego Bakera Tristrama w 1896.