Część badaczy przyjmuje te oświadczenia za wiarygodne, podczas gdy są to przeważnie standardowe toposy, będące zastosowaniem zasad teorii wstępu.
Wstęp składa się ze zbioru toposów. Toposy te tworzą schemat, który jest akceptowalny dla odbiorców. Wskazują bowiem na wspólnotę, dla której właściwy jest sposób myślenia, mówienia czy pisania oparty na tychże toposach. Istnienie takiej wspólnoty stanowi podstawę pozyskania przez autora przychylności i uwagi we wstępie.
Elementy wstępu Kaptowanie Pozyskiwanie przychylności odbiorcy określa się łacińskim terminem captatio benevolantiae. Dlatego w języku polskim ten element wstępu oddaje się słowem kaptowanie.
Przychylność odbiorców zależy w dużej mierze od tezy, którą autor podnosi podczas wypowiedzi. Kwintylian twierdził, że w przypadku sprawy uznanej za uczciwą, sama jej natura jest wystarczająca, aby pozyskać sympatię, zaś w przypadku sprawy zaskakującej czy haniebnej, potrzebne jest pewne usprawiedliwienie.
Przychylność pozyskuje się za pomocą toposu dedykacyjnego, toposu skromności i czterech toposów poszukiwawczych.