Franciszek Rekucki (ur. 6 czerwca 1895 w Volosca, Istria, zm. 20 marca 1972 w Krakowie) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 6 czerwca 1895 roku w rodzinie Stanisława i Marii z Kernów. Początkowo, w latach 1906–1908, uczęszczał do gimnazjum w Krakowie. W 1914 roku został absolwentem VII Gimnazjum we Lwowie i zdał egzamin dojrzałości. Od 1912 roku był członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich. 16 sierpnia 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 13. kompanii IV batalionu 3 pułku piechoty. Po dwóch miesiącach został przeniesiony do 6 szwadronu 2 pułku ułanów. Uczestniczył w kampanii karpackiej, besarabskiej, bukowińskiej i wołyńskiej. Awansował na podoficera. Latem 1917 roku, po kryzysie przysięgowym, wstąpił do Polskiego Korpusu Posiłkowego. W bitwie pod Rarańczą w połowie lutego 1918 roku został internowany, a następnie wcielony do c. i k. armii. Od 27 marca do 12 września 1918 roku walczył na froncie włoskim, a następnie zdezerterował i wrócił do Królestwa Polskiego.