Zagrożenia i ochrona thumb|Okaz z wymarłej populacji w północnej Tajlandii Motyl ten określany był jako „rzadki” w 1932 przez Evansa, w 1957 przez Wyntera-Blytha i w 2009 przez Kehimkara. Natomiast Collins i Morris w publikacji poświęconej zagrożonym paziowatym z 1985 stwierdzili, że z uwagi na szeroki zasięg występowania jego wyginięcie jest mało prawdopodobne, choć ocena takiego ryzyka wymaga dalszych badań. W związku z tym umieścili go w kategorii insufficiently known (niedostatecznie poznanych). Gatunek ten nie znajduje się obecnie w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN, choć są tam umieszczone 3 inne gatunki z rodzaju Bhutanitis.
B. lidderdalii umieszczony jest w załączniku II CITES, konwencji ograniczającej międzynarodowy handel okazami. Podgatunek nominatywny jest w Indiach objęty ochroną prawną od 1972. Jako potencjalnie ważne zagrożenie regionalne wymienia się utratę środowiska wskutek nadmiernego wyrębu lasów.
Endemiczny dla okolic wzgórza Chiang Dao w Tajlandii podgatunek B. l. ocellatomaculata, stanowiący prawdopodobnie populację reliktową, uznawany jest obecnie za wymarły. Wymarcie nastąpiło prawdopodobnie w 1982 wskutek pożaru lasu, który zniszczył rośliny żywicielskie gąsienic w tym rejonie.
Przypisy
Kategoria:Paziowate Kategoria:Motyle Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1873 roku