thumb|left|Kości: szczękowa (ma), jarzmowa (j) z wyrostkami ogonowo-przyśrodkowym (cp) i ogonowo-grzbietowym (cd), zaoczodołowa (po) i łuskowa (sq), częściowo otaczające oczodół (or) Kość szczękowa została dokładnie opisana przez odkrywców zwierzęcia. Jest ona wydłużona w kierunku przednio-tylnym, w którym się zwęża, w jej ogonowym końcu zachodzi na nią swą gałęzią podoczodołową opisana wyżej kość jarzmowa. Na bocznej powierzchni widniało 6 dużych, prawie okrągłych, leżących w jednej linii otworów odżywczych. Grzbietowy brzeg rzeczonej kości Han i współpracownicy opisują jako gładki, zakrzywiony w nieznacznym stopniu. Tworzył on jedno z ograniczeń dołu przedoczodołowego o przednim brzegu niższym niż w przypadku oczodołu. Stanowiło to cechę dinozaurów rogatych. Z kolei powierzchnię przyśrodkową tej kości paleontolodzy opisują jako spłaszczoną, ale nierówną. Domyślają się, że w holotypowym znalezisku uległa ona ściśnięciu. Kość szczękowa nosiła zęby, których rząd kończył się głębokim ograniczeniem w okolicy policzkowej, głębszym niż u jinlonga. Miały one korony trójkątne, z czterema guzkami. Natomiast od strony przedniej nie był już tak wyraźnie odgraniczony.