Po kapitulacji stolicy uniknął niewoli. Od jesieni 1939 roku czynny w konspiracji SZP/ZWZ. Do sierpnia 1941 roku pełnił służbę na stanowisku szefa Działu Bezpieczeństwa i pełniącego obowiązki szefa Biura Kwatery Głównej Służby Zwycięstwu Polski, a następnie pełniącego obowiązki szefa Oddziału V Łączności Konspiracyjnej Komendy Okupacji Niemieckiej Związku Walki Zbrojnej. 1 lipca 1940 roku komendant główny ZWZ, generał brygady Stefan Rowecki mianował go majorem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1940 roku w korpusie oficerów żandarmerii. Zginął tragicznie w drugiej połowie 1941 roku w Warszawie.
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi
Przypisy
Bibliografia
Armia Krajowa - szkice z dziejów Sił Zbrojnych Polskiego Państwa Podziemnego, pod redakcją Krzysztofa Komorowskiego, Warszawa 1999, s. 385.
Kategoria:Majorowie żandarmerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Szefowie Oddziałów Dowództwa Głównego SZP Kategoria:Szefowie Oddziałów Komendy Głównej ZWZ Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1941