Muhammad Bakir al-Hakim (ar. محمد باقر الحكيم; ur. 1939 w An-Nadżafie, zm. 29 sierpnia 2003 tamże) – iracki duchowny szyicki, ajatollah, wieloletni przywódca Najwyższej Rady Rewolucji Islamskiej w Iraku.
Życiorys Wczesna działalność Pochodził z jednej z najbardziej szanowanych rodzin szyickich z An-Nadżafu. Był synem ajatollaha Muhsina Bakira al-Hakima i odebrał tradycyjne szyickie wykształcenie religijne. Należał do organizacji Zew Islamu. W 1977 został aresztowany po masowych antyrządowych manifestacjach szyitów w An-Nadżafie i Karbali razem z dwoma tysiącami szyitówM. Farouk-Sluglett, P. Sluglett, Iraq..., s. 198.. Był torturowany przez irackie służby bezpieczeństwa; jego pięciu braci i kilkunastu krewnych zginęło w podobnych okolicznościach.
Działalność na emigracji W 1980, krótko po wybuchu wojny iracko-irańskiej, Muhammad Bakir al-Hakim opuścił Irak i emigrował do Iranu, podobnie jak jego brat Abd al-Aziz. W 1982 w Teheranie, za zgodą i z poparciem władz irańskich, Muhammad Bakr al-Hakim utworzył Najwyższą Radę Rewolucji Islamskiej w Iraku, która miała jednoczyć irackie szyickie organizacje opozycyjne.