Krzyż Waleczności (wiet. Anh Dũng Bội Tinh, ang. Gallantry Cross) – odznaczenie wojskowe Republiki Wietnamu, ustanowione 15 sierpnia 1950 roku, wzorowane na fr. Croix de Guerre.
Krzyż przestał istnieć po wchłonięciu Wietnamu Południowego przez Socjalistyczną Republikę Wietnamu w 1976 roku.
Zasady nadawania Odznaczenie było nadawane żołnierzom sił zbrojnych republiki, bez względu na stopień, wyróżnionym w rozkazach za czyny waleczności na polu walki, żołnierzom państw sprzymierzonych (krzyż otrzymało wielu żołnierzy amerykańskich służących w Wietnamie), osobom cywilnym, a także oddziałom i pododdziałom wojskowym.
Krzyż posiadał następujące stopnie: za wyróżnienie w rozkazie armii – z palmą brązową, za wyróżnienie w rozkazie korpusu – z gwiazdką złotą, za wyróżnienie w rozkazie dywizji – z gwiazdką srebrną, za wyróżnienie w rozkazie brygady lub pułku – z gwiazdką brązową. W każdym stopniu mógł być nadany wielokrotnie.
Krzyż mógł otrzymać każdy wojskowy bez względu na rodzaj broni, niemniej siły powietrzne i marynarka wojenna republiki posiadały własne odpowiedniki odznaczenia.