mały|240px|Cerkiew Świętej Trójcy w Podorosku, przed 1914 rokiem Podorosk (, , hist. również Podorsk) – agromiasteczko na Białorusi, w rejonie wołkowyskim obwodu grodzieńskiego, nad Zelwianką, około 23 km na południe od Wołkowyska. Siedziba sielsowietu.
Działają tu dwie parafie – prawosławna (pw. Świętej Trójcy) i rzymskokatolicka (pw. św. Elżbiety Węgierskiej i Miłosierdzia Bożego).
Historia Pierwsze znane dziś wzmianki o Podorosku pochodzą z 1522 roku, kiedy to lokalny kościół wspomniano w spisie świątyń archidiecezji wileńskiej. W 1660 roku król Jan Kazimierz nadał wsi prawa miejskie na prawie magdeburskim.
Na początku XVI wieku tutejsze dobra należały do (zm. w 1543 roku), wojewody witebskiego, którego córka, Marianna wniosła majątek we wianie mężowi , sędziemu ziemskiemu wołkowyskiemu. Członkowie rodziny Dolskich pozostawali właścicielami majątku w XVII wieku. W XVIII wieku Podorosk należał kolejno do Wiśniowieckich, Scipio del Campo, Grabowskich. Jeszcze w 1819 roku Kazimierz Grabowski (~1774–1833) przyjmował w tutejszej swojej posiadłości Juliana Ursyna Niemcewicza.