Aleksander Kiklewicz (ur. 27 listopada 1957 w na Białorusi) – polski i białoruski językoznawca, slawista i komunikologZłota Księga Nauki Polskiej w 100 rocznicę odzyskania niepodległości., t. I. Helion: Gliwice 2020, s. 519..
Życiorys Urodził się na Białorusi. W 1975 ukończył ze złotym medalem szkołę średnią nr 1 w Czerwieniu (pod Mińskiem)Informację o A. Kiklewiczu zamieszczono w kronice historyczno-dokumentalnej Rejonu Czerwieńskiego, zob.: Kisialiou, H. K. (red.), Pamiać. Czerwieński rajon, Mińsk: Biełta, 2000, s. 519-520.. W 2000 przeniósł się wraz z rodziną (żoną Heleną i córką Katarzyną) do Polski; w 2009 otrzymał obywatelstwo polskie.
Wykształcenie W 1980 skończył studia wyższe (filologiczne) na Białoruskim Uniwersytecie Państwowym w Mińsku, w 1984 – studia doktoranckie na tejże uczelni w zakresie filologii słowiańskiej.
Kariera naukowa 1984 – doktor nauk humanistycznych w dyscyplinie językoznawstwa (specjalność naukowa: slawistyka); 1995 – doktor habilitowany nauk humanistycznych w dyscyplinie językoznawstwa (specjalność naukowa: językoznawstwo ogólne); 2006 – profesorPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 maja 2006 r. nr 115-1-06 o nadaniu tytułu profesora ().;