Rodzina Leonarda Maringe,a (Marenża) w kolejnych pokoleniach wrosła w polskie ziemiaństwo. Potomkowie Leonarda związali się z rodzinami o wielopokoleniowych tradycjach (Dzik-Kożuchowscy, Oksza-Orzechowscy, Wyganowscy, Wężyk-Widawscy) oraz rodzinami wrosłymi w polskie społeczeństwo, a mającymi swoje korzenie w Czechach, Niemczech (Hauszyldowie, Majlertowie).
Leonard Ludwik Maringe miał dwanaścioro dzieci – w tym syna Wiktora Felixa Maringe (1827–1912), który wybudował przy Placu Zielonym (obecnie: ul. Marszałkowska 146) w Warszawie) Hotel Maringe. Wnukiem Wiktora był Leonard Witold Maringe – ziemianin, inżynier-rolnik i ekonomista, doradca ministra rolnictwa.
Został pochowany na Powązkach w grobowcu rodzinnym Borettich i Maringe'ów (kwatera 4-1-29).
Przypisy
Bibliografia
Stefania Kowalska-Glikman, Drobnomieszczaństwo w dziewietnastowiecznej Warszawie, PWN, Warszawa 1987, ; Jerzy S.Majewski, Warszawa nieodbudowana. Metropolia belle epoque. Veda, Warszawa 2003, ; Janina Leskiewiczowa (red.) Ziemianie polscy XX wieku. Słownik biograficzny. Część 3. DiG, Warszawa 1996, ; Piotr Mysłakowski, Cierpienia młodego Chopina w Gazetownia Nr 7/8/9 (27/28/29)/2013 pod red. Jolanty Wroczyńskiej, Pistacja Media ISSN 2084-6932. Kurjer Warszawski Nr 96 z dnia 11.04.1845 (red. L.A.