Współpracował również z Kurierem Warszawskim i tygodnikiem ZwierciadłoZofia Dohnke, Tadeusz Henryk Nowak (1908-1983), w: Kronika Miasta Poznania, nr 2/1985, s.130-132, ISSN 0137-3552.
W 1937 otrzymał propozycję stałej posady w Kurierze Poznańskim i powrócił do Poznania. W 1939 uciekł wraz z żoną przed hitlerowcami do Warszawy, gdzie pracował w Fabryce Marmolady w Płudach. Udzielał się w konspiracji, a w powstaniu warszawskim pełnił funkcję komendanta obrony przeciwlotniczej. Współpracował z powstańczą gazetką Brygada Powiśla. W czasie jednej z obron barykady został ranny w głowę, co odbiło się na jego zdrowiu do końca życia.
W 1945 powrócił ponownie do Poznania, gdzie sprawował funkcję skarbnika oddziału Związku Literatów Polskich. Pisał też w Życiu Literackim, będąc przejściowo jednym z sekretarzy tego pisma. Później zaangażował się w pracę w Głosie Wielkopolskim, gdzie publikował recenzje teatralne, muzyczne, sprawozdania sportowe, fraszki oraz felietony (m.in. stała rubryka Dowcipy na dzień dobry). Pisał też teksty do powieści rysunkowej Stach z Błękitnej Piątki.