Glass ściera się z nim, rani i nie zabijając wpycha do mroźnego górskiego potoku, pamiętając, co powiedział Hikuc („zemsta pozostaje w rękach Stwórcy”). W tym momencie do drugiej strony potoku nadciągają Arikarowie wraz z uwolnioną Powaqa. Dobijają Fitzgeralda, skalpują i oddalają się, pozostawiając Glassa samemu sobie. Ten ponownie doznaje wizji zmarłej żony.
Aspekty dotyczące ludności tubylczej Film został także zauważony za niezwyczajną w praktyce Hollywood dbałość o realistyczne przedstawienie przedstawicieli Pierwszych Narodów (ostatnim filmem, który uzyskał aklamacje z tego powodu był Tańczący z wilkami sprzed ćwierć wieku), a jednym z pierwszych filmów, gdzie przedstawiono rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej w pozytywnym ujęciu był Fort Apache (1948) Johna Forda. Dyrekcja filmu zatrudniła tubylców w rolach amerykańskich autochtonów oraz kilku tubylczych doradców. Craig Falcon (Czarne Stopy) był odpowiedzialny za kulturową wiarygodność fragmentów z ich udziałem, a Loren Yellow Bird (Arikara) uczył aktorów zamierających języków Arikarów i Paunisów, na co dzień pracujący w skansenie Fort Union w Płn. Dakocie, a więc na obszarze, gdzie toczy się akcja filmu, co w jakimś sensie dodaje mu autentyczności. Glass w komunikacji z żoną, synem oraz Hikuc posługuje się także częściowo językiem Paunisów.