Filip miał być początkowo przeznaczony przez swego ojca do przejęcia głównej części dziedzictwa badeńskiego (choć nie był najstarszym synem Krzysztofa). Ostatecznie jednak Krzysztof I podzielił księstwo w inny sposób i gdy w 1515 roku zmarł, margrabstwo Badenii zostało podzielone między jego trzech synów. Filip odziedziczył część nazywaną "Dolnym Margrabstwem". Kontynuował prowadzoną przez ojca i dziada politykę prohabsburską, piastował liczne funkcje w służbie cesarza Karola V Habsburga. W dobie reformacji pozostał też wierny katolicyzmowi, choć był przekonany o konieczności reformy Kościoła, a w sporach religijnych zajmował stanowisko mediacyjne; pozwalał też na działalność luteran w swoim księstwie. Sprowadziło to na niego ostatecznie niełaskę cesarską.
Miał sześcioro dzieci, z czego pięć zmarło w niemowlęctwie. Lat sprawnych dożyła jedynie córka Maria Jakobina (1507–1580), która poślubiła księcia Bawarii Wilhelma IV Wittelsbacha. Wobec braku męskiego potomka dziedzictwo Filipa po jego śmierci w 1533 roku podzielili między siebie jego bracia, Bernard III i Ernest. Filip został pochowany w kościele kolegiackim w Baden-Baden.
Bibliografia
Kategoria:Dynastia badeńska Kategoria:Władcy Badenii Kategoria:Urodzeni w 1479 Kategoria:Zmarli w 1533