Homo luzonensis – kopalny gatunek człowieka, którego szczątki zostały odkryte w jaskini Callao w Peñablance na Filipinach w 2007 roku przez Armando Salvadora Mijaresa. Znalezisko składało się z pojedynczej kości śródstopia o długości 61 milimetrów, której wiek – obliczony metodą uranowo-torową – został oszacowany na 67 tys. latArchaeologists unearth 67,000-years-old human bone in Philippines..
Do 2019 biologiczna klasyfikacja człowieka z Callao pozostawała niepewna. Odkryta kość śródstopia (prawa kość śródstopia III) została zidentyfikowana jako pochodząca od jednego z gatunków rodzaju Homo, jednakże dokładne przypisane jej do konkretnego gatunku pozostaje nierozwiązane. Powstały koncepcje, według których człowiek z Callao może być Homo sapiens lub Homo floresiensis, choć ten drugi często uważany jest nie za odrębny gatunek, a za patologiczną formę tego pierwszego. Aby móc przyporządkować szczątki do jednego z tych gatunków, niezbędne jest jednak zbadanie żuchwy lub czaszki okazu.