Po zakończeniu dział wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w macierzystym 36 pp. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 148. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 2 pułku piechoty Legionów w Pińczowie na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy I batalionu w Staszowie. W lipcu 1924 został przydzielony z 2 pp Leg. do Oddziału II Sztabu Generalnego w Warszawie. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 15 sierpnia 1924 i 21. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1927 został przeniesiony z 31 pułku piechoty w Łodzi do 53 pułku piechoty w Stryju na stanowisko dowódcy I batalionu. W kwietniu 1928 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI. Z dniem 30 września 1929 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII”.