Na przełomie 1944/1945 był organizatorem Polskiej Partii Robotniczej w Sanoku (wraz z nim Jan Huczko, Ludwik Dębicki, Kazimierz Dziuban). Był członkiem PPR od 1944 do 1948. Pełnił funkcję sekretarza PPR w rodzinnych Płowcach (zebrania partyjne odbywały się w budynku miejscowej szkoły). Był I sekretarzem Komitetu Powiatowego PPRW nekrologu podano funkcję I sekretarza PZPR w Sanoku, w SanokuAndrzej Brygidyn, W latach powojennych. W dobie stalinowskiego terroru w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 778. od 1945 do 1946. 23 czerwca 1946 jako przedstawiciel PPR agitował w zorganizowanym przez Powiatową Radą Związków Zawodowych w „Domu Żołnierza” w Sanoku wiecu manifestacyjnym przed referendum z 30 czerwca 1946. W lipcu 1946 przegrał w głosowaniu na wybór burmistrza Sanoka z Michałem Hipnerem. Uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej z 12 czerwca 1946 został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi za zasługi położone w walce z okupantem i za udział w pracach konspiracyjnych w okresie okupacji - wskazany jako Józef Regliszyn.. W lutym 1947 został wybrany członkiem zarządu koła w Sanoku Polskiego Związku Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych. 27 września 1947 ukończył naukę w Gimnazjum w Sanoku dla eksternówArchiwum Państwowe w Rzeszowie. Oddział w Sanoku.