Dalibor – grand opéra w trzech aktach kompozycji Bedřicha Smetany z librettem Josefa Weniga, której prapremiera odbyła się 16 maja 1868 w Pradze. Jej akcja dzieje się w XV-wiecznej Pradze, zaś jej głównym bohaterem jest legendarny rycerz Dalibor z Kozojed. Dzieło, inspirowane operą Lohengrin Richarda Wagnera, rozwija się z jednego motywu oraz charakteryzuje się specyficznymi dialogami, które przybierają formę pośrednią pomiędzy recytatywem a śpiewem. Według Zdeňka Nejedlego „od czasu Niemej z Portici nie powstało dzieło tak rozpłomienione żarem rewolucyjnym jak Dalibor”.
Osoby Władysław (król) – bas Budivoj (wojskowy) – baryton Beneš (strażnik więzienny) – bas Dalibor (rycerz) – tenor Vitek (giermek Dalibora) – tenor Jitka (wieśniaczka) – sopran Milada – sopran
Treść thumb|Inscenizacja Dalibora w Staatsoper Unter den Linden (1909). Ernst Kraus jako Dalibor oraz Ema Destinnová jako Milada. Akt I Dalibor, pragnąć pomścić śmierć swojego przyjaciela Zdenka, zabija burgrabiego ploškovickiego, w związku z czym zostaje pojmany. Milada, siostra burgrabiego, oskarża rycerza przed Władysławem, zmienia jednak zdanie pod wpływem oczarowania jego odwagą, kiedy pomógł Jitce, gdy ta została sierotą, o czym wieśniaczka opowiada w czasie sądu.