Jeszajahu Szpigel (, Izajasz Spiegel, Szaje Szpigl, Jeszaje Szpigl, ur. 14 stycznia 1906 w Łodzi, zm. 14 lipca 1990 w Tel Awiwiedane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego) – polski i izraelski poeta, pisarz i eseista tworzący w jidysz.
Życiorys Urodził się w biednej rodzinie tkacza. Pobierał nauki w Łodzi – najpierw w chederze i talmud-torze, później w szkołach państwowych i na kursach pedagogicznych. Pracował jako nauczyciel i tłumacz języka jidysz i literatury żydowskiej w szkołach systemu CISZO (Centralna Żydowska Organizacja Szkolna). Zaczynał karierę literacką w kręgu grupy Jung Idysz. Debiutował w 1922 wierszami w gazecie „Lodżer Folksblat”. Drukował utwory w łódzkiej prasie żydowskiej, a także w nowojorskiej „Cukunft” i paryskiej „Naje Prese”. W 1930 wydał pierwszy tomik poezji „Mitn ponem cu der zun” („Twarzą do słońca”).
Podczas II wojny światowej był więźniem getta łódzkiego, potem Auschwitz II – Birkenau i innych obozów koncentracyjnych. Podczas Zagłady stracił całą rodzinę i bliskich. Przed likwidacją getta ukrył część swoich utworów, resztę zabrał do Oświęcimia;