Domagał się środków finansowych na regulację Wisłoka, ustawy przeciw spekulacji w handlu nawozami sztucznymi. 9 listopada 1905 przemawiał w sejmie jako prezes Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Obywatelskiej, proponując ratować zadłużone majątki ziemskie drogą korzystnej parcelacji. W latach 1908–1910 zabiegał w sejmie o utworzenie banku mającego wspierać rozwijający się przemysł. Od 1900 był prezesem mieleckiej Rady Powiatowej. Wcześniej w 1890 był członkiem Wydziału Okręgowego Towarzystwa Rolniczego w Mielcu, Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego, w 1896 inicjatorem powstania szkoły koszykarskiej w Wojsławiu. Za swoją działalność odznaczony został Orderem Żelaznej Korony III klasy, Orderem św. Grzegorza oraz Komandorią Orderu Franciszka Józefa. Za wielki nakład pracy i funduszy prywatnych nagrodzono go również tytułem honorowego obywatela Mielca. Pochowany został w rodzinnej kaplicy grobowej na cmentarzu w Rzochowie. thumb|240px|Kaplica grobowa Sękowskich w Rzochowie