Jan Henryk Podhorski (nazwisko rodowe Diering), ps. Zygzak, Marciniak (ur. 21 czerwca 1921 w Budzyniu, zm. 4 stycznia 2023 w Poznaniu) – polski działacz konspiracyjny, generał brygady Wojska Polskiego w stanie spoczynku. Z wykształcenia leśnik, wiele lat związany ze spółdzielczością pracy oraz rzecznik patentowy. Podczas kampanii wrześniowej walczył jako ochotnik w batalionie Obrony Narodowej, w okresie II wojny światowej był członkiem Związku Jaszczurczego, Narodowych Sił Zbrojnych oraz Armii Krajowej. Uczestnik powstania warszawskiego i powojennej konspiracji antykomunistycznej, represjonowany oraz więziony przez władze stalinowskie.
Życiorys Młodość Urodził się w Budzyniu w powiecie chodzieskim. Jego ojciec, Maksymilian Diering (1891–1928), podczas I wojny światowej służył w armii niemieckiej, był ciężko ranny na froncie niemiecko-francuskim, walczył następnie w powstaniu wielkopolskim, otrzymując za męstwo Krzyż Walecznych. W odrodzonej Polsce został komendantem Policji Państwowej w Budzyniu. W maju 1926 bronił wraz z wielkopolskimi oddziałami policji legalnego rządu prezydenta Stanisława Wojciechowskiego, czego następstwem była dymisja z urzędu i przyspieszona emerytura. Matka, Magdalena z domu Marciniak, pochodziła z zasobnej rodziny rolniczej. Jan miał młodszego brata Władysława (1923–1952).