Tadeusz Orłowski (ur. 22 kwietnia 1922 w Krasnem, zm. 30 stycznia 2016 w Sanoku) – pułkownik Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 22W treści inskrypcji nagrobnej podano dzień 16 kwietnia 1922. kwietnia 1924 w Krasnem na ziemi żytomierskiej w Krasnem na Kresach Wschodnich w wielodzietnej rodzinie rolniczej. Był synem Piotra i Marii z dom Fidnych. Przed 1939 zamieszkiwał w Kursku.
Po wybuchu II wojny światowej jesienią 1939 jego rodzice i rodzeństwo zostali zesłani na Sybir. Uczył się w szkole przy fabryce obuwia. Po ataku Niemiec na ZSRR z połowy 1941 ochotniczo wstąpił do oddziałów pospolitego ruszenia Armii Czerwonej. W tych szeregach brał udział w obronie Kurska w składzie Dzerżyńskiego Batalionu. Służył tam jako zwiadowca. Działał w organizacji podziemnej informując o przemieszczaniu niemieckich jednostek, rozwieszając ulotki, przenosząc broń. W związku z podejrzeniem współpracy z partyzantką radziecką w maju 1943 został aresztowany przez gestapo, po czym przez trzy tygodnie był więziony w Marchlewsku, potem przeniesiony do Nowogrodzie Wołyńskm. Po przesłuchaniach był transportowany do obozu koncentracyjnego pociągiem, gdzie współorganizował ucieczkę, w wyniku czego zdołał zbiec wraz z 42 innymi więźniami.